PISMO ŚWIĘTE w Przekładzie Nowego Świata nie jest ani pierwszym, ani jedynym przekładem, w którym przywrócono święte imię Boga. Np. Szymon Budny zdecydował się już w roku 1574 użyć 11 razy imienia Bożego w swoim przekładzie Ewangelii na język polski. Poniżej kopie fragmentów z Mateusza 2:12-15 oraz 4:7-10 z Nowego Testamentu Budnego:


„Rzekł mu Jesus: zaś napisano” i zacytował fragment z 6 rozdziału 5 Mojżeszowej (Powt. Prawa): „Nie będziesz kusić Jehowy Boga twego” (Budny — zobacz artykuł).
Czy nie uważasz, że Jezus, nasz Wielki Nauczyciel, rzeczywiście użył tu imienia Bożego, występującego przecież w oryginalnym tekście hebrajskim, który cytował?
Poniżej te same wersety (Mateusza 2:13-15; 4:7-10) w popularnym hebrajskim przekładzie Nowego Testamenu (Hebrew New Testament, Salkinson-Ginsburg):




W ciągu wieków, w kilkudziesięciu przekładach Chrześcijańskich Pism Greckich (czyli tak zwanego Nowego Testamentu) na różne języki — głównie hebrajski, ale też angielski, niemiecki, polski, hiszpański i inne — użyto imienia Bożego. Należy też wspomnieć o wielu przekładach na języki afrykańskie, azjatyckie, amerykańskie i z wysp Pacyfiku. Swobodnie używa się w nich imienia Jehowa. Dzięki temu czytelnicy mogą łatwo dostrzec różnicę między prawdziwym Bogiem a bogami fałszywymi.
Co zadecydowało o użyciu imienia Bożego w tych przekładach? Otóż decyduje o tym kontekst. Przyznali to pośrednio również wydawcy katolickiej Biblii Tysiąclecia w odniesieniu do wersetu z Ewangelii Łukasza 2:26:



Aby ta biblijna wypowiedź była zrozumiała, potrzebny był — jak widać — przypis, wyjaśniający o jakiego „Pana” tu chodzi.
Zastanów się teraz nad pewnym przykładem. Kiedy anioł Boży, Gabriel, odwiedził Marię, skierował do niej słynne pozdrowienie: „Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą” (Łukasza 1:28, Biblia Tysiąclecia). Czy w tym pozdrowieniu Gabriel użył imienia Bożego, czy też — sugerując się żydowską tradycją — powiedział „Pan z Tobą”? Jak myślisz?
Przed takim dylematem stanęli tłumacze Nowego Testamentu na język hebrajski (i to wywodzący się z różnych Kościołów). Większość z nich postanowiła użyć, w tym i w ponad 230 innych miejscach, imienia Bożego zapisanego czterema hebrajskimi literami JHWH. Proszę spojrzeć na omawiany werset z Łukasza 1:28 w hebrajskim tłumaczeniu (Hebrew New Testament, Salkinson-Ginsburg 1887). Zawiera on imię JHWH (tekst hebrajski jest czytany od prawej do lewej):



Anioł, całkowicie oddany Bogu i zawsze mówiący prawdę, po prostu oznajmił wtedy Marii: „Witaj, obdarzona łaską. Jehowa jest z tobą”. Słusznie też czytamy dalej w tej ewangelii: „Maria zaś rzekła: Dusza moja wywyższa Jehowę, (...) gdyż wielkich czynów dokonał dla mnie Mocarny i święte jest jego imię” (Łukasza 1:46-49, NŚ; zobacz też cały pierwszy rozdział Łukasza w przekładzie Salkinson-Ginsburg Hebrew New Testament z zaznaczonym tetragramem JHWH: plik PDF — 70 kB).

Pomyśl też o wiernych uczniach Jezusa, którzy w natchnieniu spisali ewangelie i listy. Niepodobna, by ci pierwsi chrześcijanie, przytaczając wersety z Septuaginty, usuwali z cytatów występujące tam imię Boże (w dostępnych wtedy kopiach zapisane jako JHWH, co zaznaczono na widocznym obok, pochodzącym z I wieku p.n.e. fragmencie zwoju Septuaginty z tetragramem).
Profesor George Howard oświadczył w Biblical Archaeology Review: „Tam, gdzie w Septuagincie — którą się posługiwał i którą przytaczał kościół nowotestamentowy — było imię Boże pisane po hebrajsku, pisarze Nowego Testamentu bez wątpienia umieszczali w cytatach tetragram.”

Imię Boże a Ty

Jakie to może mieć znaczenie dla Ciebie, drogi Czytelniku? Zwróć uwagę na wypowiedź apostoła Pawła zanotowaną w liście do Rzymian 10:13. Wg katolickiej Biblii Tysiąclecia czytamy tu: Albowiem każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony. O czyim imieniu mówi Paweł?
To ważna kwestia. Dotyczy naszego zbawienia. W przypisie zaznaczono, że jest to cytat z Księgi Joela. Według tej samej Biblii Tysiąclecia (wyd II) werset Joela 3:5 brzmi: „Każdy jednak, który wezwie imienia Jahwe, będzie zbawiony”. A więc Paweł mówił o imieniu Jehowy i właśnie o to Imię tu chodzi!
Spójrzmy w takim razie, jak oddano ten werset z Listu do Rzymian 10:13, we wspomnianym hebrajskim tłumaczeniu (Hebrew New Testament, Salkinson-Ginsburg). Zawiera ono oczywiście imię Boże, zapisane jako JHWH (tekst od prawej do lewej):



Słusznie zatem w Przekładzie Nowego Świata, użyto tu imienia Bożego i oddano te słowa: Gdyż „każdy, kto wzywa imienia Jehowy, będzie wybawiony” (Rzymian 10:13, porównaj Dzieje 2:21).
Teraz, drogi Czytelniku, sprawdź jak w Twojej Biblii oddano werset z Mateusza 22:44, w którym Pan Jezus cytuje fragment Psalmu 110. Odpowiedz sobie sam na pytanie — czy Twój przekład jest rzeczywiście ścisły i zrozumiały?


Opracowanie: Biblia.org.pl

[ Zobacz: Odnowione starodruki Biblii w przekładzie Budnego ]